DE MUSEUMKR@NT





Interactieve hersenspinsels






zonder titel
Vanessa Jane Phaff
1998




zonder titel
Madeleine Berkhemer
1997

Voorwerk#6
Witte de With - Rotterdam
t/m 24 mei 1998
Voorstelling: 14 t/m 17 mei, 22.00 uur

Op een niet nader te bepalen moment ontstaat er een idee in het hoofd van de kunstenaar en als het allemaal mee zit, dan geeft hij of zij daar vorm aan.

Op de tentoonstelling Voorwerk #6 zijn 5 jonge Nederlandse kunstenaars te zien. Hun visualiseringen zijn zeer verschillend, maar binnen deze tentoonstelling staan ze niet op zich, ze versterken elkaars werk.

Zo loop ik tegen een kleurig spinnenweb aan, wat een sculptuur blijkt te zijn van Madeleine Berkhemer. Daar ik echter de naambordjes nog niet had bestudeerd, denk ik dat dit onderdeel is van een installatie van Vanesse Jane Paff. Eén van de draadjes van het scultptuur hangt namelijk dicht in de buurt van een werk van deze schilderes, waarop een verveeld meisje met lange vlechten volkomen opgaat in haar 'touwtjesspel'.

Geniaal, denk ik, hoe ze haar hersenspinsels in zoveel dimensies kan visualiseren. Pas in de volgende zaal ontdek ik, dat mijn fantasie met me op de loop is gegaan en kan ik de twee kunstenaressen onderscheiden. Vanessa Jane Paff, schildert platte beelden van kinderen in kleurige interieurs en bij elke enscenering besef je, hoe wreed of boosaardig een kinderwereld kan zijn. De met panties gevlochten sculpturen van Madelin Berkheim daarentegen, geven haar binnenwereld op een abstracte manier bloot. Aangezien ze zoveel rode en rossige panties gebruikt, is mijn associatie met bloed nogal voor de hand liggend. Door het materiaal echter zijn de beelden zowel letterlijk als figuurlijk heel licht.

In de daarop volgende zaal wordt mij door tekeningen duidelijk, dat niet de hersenen de inspiratiebron zijn, maar dat de buik dat is. Hier laat ook Philipine Hoege enkele buiken zien. Haar werk bestaat uit foto's die gemaakt zijn in pashokjes van verschillende warenhuizen. De tentoonstelling is opgebouwd als een dominospel. Het werk van Hoeben wordt namelijk aangevuld door de schilderijen van Annemiek de Beer, die op haar beurt met haar geschilderde sportveld weer een aanknopingspunt maakt met het werk van Raymond Cuypers.

Op een lager gelegen verdieping heeft deze kunstenaar zijn ervaringen als voetballer op allerlei mogelijke manieren verwerkt in en om het werk Arena van Rita Mcbride. Het kunstwerk wordt aangevuld met de voorstelling van choreograaf Hans van den Broek en videokunstenares Sikay Tang, die speciaal voor de Arena gemaakt is. Dit interactief geheel heeft ook nog een pendant op het Internet: vanaf de site van Witte de With kunt u doorklikken naar de website van Raymond Cuijpers. Als u de in heldere kleuren vormgegeven beelden over Zen en voetbal van deze kunstenaar wilt bestuderen, dan kunt gewoon thuis blijven. Jammer dat u dan het 'voorwerk' mist, want de aantekeningen over Gullit en Maradonna had ik niet willen missen. De één is namelijk de zoon van God en de ander neukt napolitaanse hoertjes.

Marion van Wijk   





- 8 -