 Florenz 1976 tempera op doek (160 x 130 cm) Courtesy Galerie Karin Fesel
 Juni 1984 Acryl op doek (150 x 120 cm)
 Januar 1986 Sub umbra alarum tuarum proteges me acryl op doek ( 170 x 140 cm)
|
Michael Bette
Kunstverein Grafschaft Bentheim Hauptstrasse 37 Neuenhaus (Duitsland)
geopend maandag t/m zaterdag 15 tot 18 uur, zondag van 11 tot 18 uur, tot 21 juni
Wie wel eens heeft gezwommen aan zuidelijke kusten kent de verraderlijke golfslag op een kiezelstrand. Zo makkelijk als je het water inkwam, zo moeilijk is het er weer uit te komen en vaste voet aan de grond te krijgen.
en soortgelijk gevoel van zuigkracht bevangt je bij het betreden van de Kunstverein Grafschaft Bentheim. Deze fraaie expositieruimte bevindt zich in het Duitse Neuenhaus, ten noorden van het Twentse Ootmarsum. Er wordt werk van hedendaagse kunstenaars getoond en incidenteel een (cultuur)historische onderwerp. Daarbij richt men zich bewust ook op het Nederlandse publiek. Dat weet al veel langer dat men aan gene zijde van de grens verrassend hoogwaardige instellingen in het leven heeft geroepen.
Tot en met 21 juni toont men in de Kunstverein het werk van de schilder Michael Bette. Hij is afkomstig uit Neuenhaus maar leeft en werkt afwisselend in Berlijn en zijn geboorteplaats. Sinds 1992 geeft hij bovendien les aan de Hogeschool van Potsdam.
Een bezoek aan het British Museum in Londen in 1970 maakte zo'n diepe indruk op hem, dat zijn werk er langdurig door beïnvloed werd. Hij kwam er oog in oog te staan met de bekende Steen van Rosetta. Dit brokstuk bevat de inscriptie van een stuk tekst, zowel genoteerd in hiërogliefen als in twee bekende schriftsoorten. De steen vormde in het eerste kwart van de 19e eeuw voor de Fransman Champollion de sleutel voor het ontraadselen van het geheimzinnige Egyptische schrift.
Het is geen wonder dat de kunstenaar Bette gefascineerd raakte door de uitstraling van de steen en de er op voorkomende tekens. Het spoorde hem aan tot de ontwikkeling van een eigen schrift. De schilderijen die hij in een lange periode na deze ontdekking maakt, kennen een eindeloze variatie aan vormen die het beeldvlak gelijkmatig vullen. Ook de kleurstelling sluit goed aan bij die van de aardkleuren die de Egyptenaren zo geniaal wisten te verwerken. Toch ontwikkelt Bette zijn beeldtaal tot een zelfstandige uiting, waarbij het begrip ordening een heel eigen betekenis krijgt.
Ook de kleurstellingen worden in de loop der jaren extremer door de invloed van zijn studenten aan de kunstacademie. Intrigerend blijft de schier oneindige variatie die Bette in zijn schilderijen weet aan te brengen in de door hem geschapen vormen. Het zijn beelden uit een fascinerend universum. Het royale formaat van zn doeken dwingt je letterlijk tot afstand nemen. Om je staande te houden in deze golfslag van kleur en vorm levert één schilderij in je blikveld al een vloed van indrukken op. Het verhaal van elk schilderij voert je mee naar een fascinerende wereld. Maathouden om niet omver geduwd te worden is daarbij het absolute credo. Kun je verdrinken in een schilderij?
Michiel R. Lassche
|