Het kinderatelier is een groot succes. Er wordt geen les gegeven, de kinderen dienen hun inspiratie uit het museumaanbod te halen. En dat lukt prima, waarmee in zekere zin de cirkel gesloten is. Zo'n vijftig jaar geleden lieten Asger Jorn (Copenhagen), Christian Dotremont, Joseph Noiret (Brussel), Karel Appel, Constant en Corneille (Amsterdam) zich inspireren door tekeningen van kinderen.

De kinderen kunnen op simpel materiaal tekenen of schilderen. Ze kunnen ook op 'reis' gaan met een koffertje. Ze gaan dan op ontdekkingstocht door het museum. Zien ze iets leuks of iets dat indruk op hen maakt, dan kunnen ze het natekenen. Het doet me denken aan de vrachten studenten van de Antwerpse academies die in de musea en dierentuinen de grote meesters zaten na te tekenen. Ooit was ik eens in de catacomben van de Academie voor Schone Kunsten te Parijs, kelders vol bustes en torsos. Het kopieerwerk van vele generaties studenten. Mooi om dan te zien hoe een vijfjarig kind, met eenzelfde naïviteit en enthousiasme, delen van een imposant schilderij natekent.

Bij bepaalde kunstwerken hangen er 'kijk-wijzers' met kennis- en eigen mening vragen. Er staan ook ideeën op voor het maken van tekeningen. Aan de suppoosten kun je ook een en ander vragen.

Nog niet zo lang geleden werd er door Italiaanse museummedewerkers gepleit om kinderen de toegang tot musea te verbieden. Ze zouden teveel kunstwerken beschadigen. In het Cobra museum zijn de ervaringen tegenovergesteld. De kinderen die op zondagmiddag met hun koffertjes door het museum sjouwen gedragen zich prima. De ouders die met hun kinderen in het atelier zitten ook. Ze zijn enthousiast over het werk van hun kinderen. Heel anders dan Guus Kuijer het beschreef in zijn boek "Het geminachte Kind". Hij beschrijft een ouder die naar een Cobra-schilderij staat te kijken. Die ouder merkt op "Dat kan mijn kind ook!", niet dat ie trots is op wat z'n kind kan. Terwijl ie doorloopt hoor je hem nog mompelen ".....smeerlapperij!".

Constant
Vrouw met hond. 1949
Olieverf op doek. 45 x 74 cm
Collectie Cobra Museum

De tijden veranderen. De ouders hebben het geleerd van de Cobra-schilders: je moet leren kijken naar wat kinderen maken. Sturen doe je door toelichting te vragen... "Waarom heb je dat zo geschilderd?". "Omdat ik bezig was.." of "Daar heb ik dat ook gezien".

Kinderen die niet willen schilderen kunnen een puzzel leggen. Vooral die van Jorn is zonder voorbeeld vrij moeilijk, ik was er ook een tijd mee bezig. Er is ook een memory-spel, maar dat kun je als volwassene beter niet met kinderen spelen. Of je moet goed kunnen doen alsof je expres verliest.

Kinderen kunnen ook hun verjaardag vieren in het museum. Dan krijgen ze een rondleiding en vertelt een echte kunsthistoricus hun van alles over wat ze te zien krijgen. En omdat kinderen iets te doen moeten hebben krijgen ze ook nog een creatieve opdracht.