anuel Rodríguez Sánchez ziet op 4 juli 1917 het licht in de Andalusische provinciehoofdstad Córdoba. Hij is geboren en getogen in Santa Marina, toen en nu een wijk waar het stierenvechten op tal van plaatsen aanwezig is. Als jongetje van elf bevecht de jonge Manolete reeds de wilde kalveren van de toro bravo, tijdens dorpsfeesten en proefgevechten op de stierenfokkerijen rond Córdoba.
Het duurt tot 1933 voordat Manolete het 'pak van licht', de traje de luces aantrekt - kostbare momenten voor jonge stierenvechters om zich te bewijzen. In de jaren 34 en 35 treedt hij nog maar weinig op, maar weet zich langzaam een reputatie te verwerven als moedig vechter en zeer bekwaam doder.
Manolete treedt in 42 novilladas con picadores op - stierengevechten met jonge stieren - voordat hij op 2 juli 1939 'beroeps' wordt. Hij krijgt zijn alternativa, zijn doctorstitel in de tauromachie, in de beroemde Real Maestranza van Sevilla, uit handen van Manuel Jiménez Chicuelo.
In de kronieken verschijnt het volgende verslag:

Vervolgens vond de ceremonie plaats, uit handen van Chicuelo, en daarna, het gevecht met de muleta [rode lap]. Een gevecht, opgedragen aan het publiek, afgerond en compleet, van een stierenvechter van kwaliteit, in harmonie met de stier, natuurlijk en elegant. Dit was het werk van onze streekgenoot, onderstreept door de goedkeuring van het publiek, waarin hij vanaf de 'hoge pas' [pase por alto] of 'voor de borst langs' [pase de pecho], tot aan de laatste mooie slotpas, zijn vasthoudendheid en kunstzinnigheid tot zijn recht liet komen. Het sluitstuk van het gevecht is een tot de helft geplaatst zwaard, op de manier van Lagartijo [media estocada], waarbij hij de laatste tellen van de stier aangeeft als een groot meester. Als trofee, de oren van de vechtstier en een triomftocht door de arena.

Manolete wordt beroeps wanneer de zogenaamde gouden era van het stierenvechten, de periode van Juan Belmonte en Joselito, rond de jaren '20, al enige tijd achter de rug is. Belmonte was verantwoordelijk voor de laatste grote vernieuwing in het stierenvechten te voet. Hij bracht de stierenvechter in het terrein van de stier, liet de stierenvechter stil staan - al zijn angst en driften onder controle houdende tegenover een wilde vechtstier van 500 kilo of meer. Orde/chaos, cultuur/natuur, licht/donker, leven/dood.
Het is de revolutie van Juan Belmonte die José Ortega y Gasset moet hebben geïnspireerd tot La caza y los toros, over de jacht en het stierenvechten, waarin hij zijn bespiegelingen over de mathematische principes van de tauromachie publiceert.

Manolete verfijnt deze vorm van stierenvechten en brengt haar tot perfectie. Zijn houding is statig en serieus, nooit uitbundig zoals de Sevillaanse stijl, geen bravoure zoals de generaties na hem ging kenmerken.
De stierenvechter uit Córdoba is in de periode van 1942 tot 1947 de belangrijkste torero van het land. Hij inspireert op zijn beurt kunstenaars en schrijvers in binnen- en buitenland.

Op 28 augustus 1947 te Linares, maakt de vijfde stier van de namiddag, Islero, een eind aan het leven van Manolete. Tijdens de suerte de matar, de doodsteek, neemt de stier van de fokkerij Miura - een gevreesde naam onder toreros - Manolete op de hoorns. Met een zware bloeding wordt Manolete naar de aan de arena verbonden eerste hulp gebracht. Bloedverlies wordt hem echter de namiddag van de 29ste augustus fataal. (In 1997 verschijnt een studie waarin wordt beweerd dat Manolete aan bloedvergiftiging na fouten bij de bloedtransfusie is gestorven. De reactie van Alvaro Domecq, stierenfokker: niet het bloed maar Islero heeft Manolete gedood.)

Nog jaren later, in 1951, weet de naam Manolete de arena van Córdoba te vullen. In de historische plaza de toros Los Tejares vindt een stierengevecht plaats met als doel een monument te plaatsen voor de parochiekerk van Santa Marina de Aguas Santas. De arena is tot de nok toe gevuld - 5 jaar later, 8 mei 1956, wordt het monument onthuld.

Het portret van Manolete, door Willem Wagenaar, is nog tot en met 29 juli te bekijken in projectkamer 7 van het Centraal Museum Utrecht.