Nederlandse musea op Internet

Als onderdeel van het Morality project presenteert Witte de Withs educatieafdeling... [+]  een innovatief webplatform dat diverse publieksgroepen moet gaan betrekken bij het project. Het webplatform is de interactieve link tussen het publiek en andere onderdelen van het Morality project: de vijf tentoonstellingen, een filmprogramma, een performancecyclus, een symposium en een boek.

 

 

Naast contributies van Witte de Withs staf en genodigden, wordt het publiek aangemoedigd om eigen inhoud aan Morality toe te voegen, door het uploaden van teksten, beelden, video’s en audiofragmenten en het reageren op bijdragen van anderen. Het webplatform is verder nauw gelieerd aan ‘real life’ projecten en zal op die manier interactie met bezoekers proberen te intensiveren. Zo worden lezingen en andere events live uitgezonden, worden ontwikkelingen en resultaten van verschillende projecten getoond en artistieke processen zichtbaar gemaakt om zo een sterke interactieve band te creëren met het publiek.

Voor meer info: http://www.wdw-morality.nl/

De groep voluptueuze dames staan klaar om gefotografeerd te worden. en staan te... [+]  pronken met hun ronde, goed gevulde lichamen en tonen een rijk scala aan Indonesische gerechten. Het zijn vrolijke uitbundige, big mamma's die niet schuwen voor de camera.

 

Ritterbex haalt de sfeer van 50 jaar geleden terug toen de Molukkers hier in barakken kwamen wonen. We herbeleven hier de ontmoeting met een nieuwe cultuur, waar eten een zeer belangrijke plaats inneemt. Naïviteit, spontaniteit en een bombardement van kleur, verbazing en verwondering, dat is wat je overkomt als je het werk van Tanja Ritterbex ondergaat. Een wonderbaarlijke plek waar je wel geloven moet in wat je ziet.

Voor meer info: www.tanjaritterbex.com

De verzameling moderne schilderijen van Singer is doortrokken van kleur, licht en... [+]  optimisme. Gedurende de komende maanden toont Singer Laren haar mooiste schilderijen, waarbij kleur en kleurgebruik de rode draad vormen. De diversiteit aan onderwerpen en stijlen zullen daaraan ondergeschikt zijn. Deze tentoonstelling biedt een goede gelegenheid om aan de grijze dagen te ontsnappen!

Breng de collecties archeologie, oude en moderne kunst op een verrassende en vernieuwende... [+]  manier samen. Dat was de opdracht aan de bekende ontwerper Marcel Wouters. Museum Het Valkhof biedt een attractieve tentoonstelling voor mensen die het museum nog niet eerder hebben bezocht, of juist op een nieuwe manier naar de vaste collecties willen kijken.

De mythe van het Gulden Vlies De makers van de succesvolle tentoonstelling ‘Het... [+]  Terracotta Leger van Xi’an’ presenteren vanaf 6 maart 2010 opnieuw een spectaculaire tentoonstelling met dit keer schatten uit het oude Georgië. In het Drents Museum in Assen tonen circa 150 schitterende gouden, zilveren en bronzen objecten dat Georgië in de oudheid een hoogstaande metaaltechniek kende. Het centrale thema van deze tentoonstelling is de Griekse mythe van Jason op zoek naar het Gulden Vlies in Colchis (het oude Georgië). Op de tentoonstelling zijn topstukken uit de bronstijd, ijzertijd en Romeinse tijd uit diverse plaatsen in Georgië te zien, maar ook kostbare Grafvondsten uit de opgravingen van de beroemde tempelstad Vani. Daarbij vallen vooral de oogverblindend mooie gouden sieraden op. De objecten, grotendeels afkomstig uit het Nationaal Museum in Tbilisi, zijn eerder in een andere samenstelling te zien geweest in onder andere Berlijn, Washington, New York, Athene, Los Angeles en Stockholm. In Assen worden de unieke voorwerpen in een nieuwe verhaallijn gepresenteerd, in een door Marcel Wouters Ontwerpers speciaal voor het Drents Museum vervaardigde spectaculaire vormgeving. De vele extra activiteiten bij deze tentoonstelling plaatsen het onderwerp in een breed kader.

 

 

De mythe van het Gulden Vlies

 

Griekse schrijvers maakten al vanaf de derde eeuw voor Christus melding van de legendarische rijkdom van het land Colchis, het westelijke deel van Georgië. De aanwezigheid van vele goud-, zilver-, ijzer- en koperertsen, maakten deze streek aan de voet van de Kaukasus tot een aantrekkelijk reisdoel voor Griekse expedities. De methode van goudwinning in deze streek, het gebruik van een schapenvacht om goud uit de rivieren te ‘vangen’, is de basis van de Griekse mythe van het Gulden Vlies, dat Jason koning Aietes moest ontfutselen. In Colchis vond Jason niet alleen het Gulden Vlies, de rijkdom van het land, maar ook zijn bruid, de koningsdochter Medea. De legende groeide uit tot een van de meest populaire verhalen in de Griekse mythologie en was de basis voor de belangrijkste ridderorde uit de middeleeuwen, de exclusieve Orde van het Gulden Vlies.

 

 

Georgië- Een land van mythen. Foto’s van Archil Kikodze

 

Veel van de prachtige foto’s van de Georgische fotograaf Archil Kikodze ademen een sfeer van magie en mystiek. Zijn welhaast poëtische werk geeft zo een goed overzicht van de indrukwekkende natuur van Georgië en de karakteristieke gezichten van het land. De foto’s op de bovenverdieping van het museum zijn daarmee een mooie aanvulling op de tentoonstelling ‘Goud uit Georgië’.

De tentoonstelling Alles of niets – Robert van ’t Hoff, architect van een nieuwe... [+]  samenleving toont het oeuvre van architect en architectuurtheoreticus Robert van ’t Hoff (1887-1979) en schetst een beeld van zijn persoonlijkheid. Het werk van de avant-garde architect die lid was van De Stijl wordt gekenmerkt door een sociaal-maatschappelijke betrokkenheid. De tentoonstelling is te zien van 2 april tot en met 28 augustus.

 

Bijzonder aan het overzicht van zijn oeuvre is het complete interieur van een studieruimte die Robert van ’t Hoff voor zijn woning in New Milton ontwierp en recent door zijn dochter, Megan van ’t Hoff (1922-2009), aan het museum is geschonken. Dit interieur en diverse andere ontwerpen op de tentoonstelling die tot nu toe onbekend zijn gebleven, geven nieuw inzicht in Van ’t Hoff’s worsteling met de vernieuwing van architectuur en de realisering van een sociaal-utopisch gedachtegoed.

 

Voor meer info: www.kmm.nl

Dit jaar viert het Nationale Park De Hoge Veluwe zijn 75-jarig jubileum, de aanleiding... [+]  voor een tentoonstelling in het Kröller-Müller Museum, geheel gewijd aan de bijzondere ontstaansgeschiedenis van het Park. Aan het begin van de twintigste eeuw kochten Anton en Helene Kröller-Müller grote stukken land op de Veluwe. Ze richtten dit oorspronkelijk nogal ruige gebied in naar eigen inzicht en creëerden zo hun landgoed met een parkachtig aanzien. Ondanks het private karakter had het echtpaar een hoger doel: het scheppen van een "blijvend monument, waar natuur en kunst op zeldzame wijze vereenigd zouden zijn." De Stichting Het Nationale Park de Hoge Veluwe verwierf het landgoed in 1935. Vanaf dat moment is het toegankelijk voor bezoekers en behoort het aan 'de Gemeenschap'.

Voor meer info: www.kmm.nl

In 1984 toonde Het Kruithuis, de voorloper van het SM’s, voor het eerst de ontwerpen... [+]  van de Memphis-groep. De tentoonstelling was een eye opener voor de (op functie gerichte) Nederlandse designwereld. Memphis toonde aan dat met expressie, humor en persoonlijkheid design meer is dan functionaliteit. Nu, 26 jaar later, blijkt de omvangrijke collectie van het SM’s nog steeds actueel. Naast een overzicht van de objecten die de vrolijke en onbekommerde Memphis-mentaliteit tonen, wordt duidelijk hoe invloedrijk de ideeën van Memphis zijn.

De tentoonstelling Remember Humanity bevat werk van kunstenaars die 'ons' heden... [+]  benaderen als een veld van gefragmenteerde bestaanswijzen en opzichzelfstaande belangen. Samen leveren zij een indruk van de manier waarop de constructie van de wereld en de constructie van de idee van menselijkheid met elkaar samenhangen. De geselecteerde werken zijn niet uit op een nostalgische bevestiging van 'humaniteit', en ook niet om het te 'redden' uit het archief van verloren ideeën. Meer centraal in de logica van het werk staat een onderzoek naar hoe het begrip 'menselijk' is geconstrueerd, in tegenstelling tot het dier, tot gekte en de idee van het primitieve, in contrapositie tot oorlog, alsook in een omarming van 'werk' en 'bewustzijn'.

 

 

Kunstenaars: Ziad Antar, Julieta Aranda, Miros³aw Ba³ka, Milena Bonilla, Lee Bul, Luke Fowler, Minouk Lim, Goshka Macuga, Kent Monkman, Christodoulos Panayiotou, Julika Rudelius, Michael Stevenson, Rosemarie Trockel.

 

Voor meer info: http://www.wdw.nl/project.php?id=212&taal=_ned

Opening op woensdag 12 mei 2010, van 18.00 tot 21.00 uur18.30 uur Expressive Power... [+]  Series # 1

 

Max Bonner over The Phenomenology of Speech.

 

Een geensceneerde bijeenkomst door Nicoline van Harskamp

 

 

Of Facts and Fables brengt een selectie werken samen, die een kritisch beeld presenteren van de wereld en haar ficties, opererend in een ruimte van representatie die steunt op fabelachtige motieven. Geschiedenis, mystiek, fictie en wetenschappelijk discour komen in deze tentoonstelling samen; als ouderwetse denkpatronen, maar ook als potentieel voor nieuwe soorten speculatieve kritiek.

 

 

Kunstenaars: Saâdane Afif, Danaï Anesiadou, Mirosław Bałka, Keren Cytter, Stan Douglas, Agnès Geoffray, Erik van Lieshout, Marko Lulić, Philippe Parreno, Lili Reynaud-Dewar, Luc Tuymans, Ola Vasiljeva, Danh Vo, Tris Vonna-Michell.

 

 

Voor meer info: http://www.wdw.nl/project.php?id=213

Na de Catalogus Collectie Singer - 'Schilderijen' verschijnen in mei 2010 de catalogi... [+]  'Beelden' en 'Tekeningen en prenten'. Ter gelegenheid daarvan toont Singer in de zomermaanden een selectie uit de eigen collectie.

 

 

Niet alleen de alom bekende beelden en werken op papier, maar ook de vele totnogtoe onbelichte werken uit de collectie van Singer Laren zijn nu te zien. Verborgen schatten uit de depots komen tevoorschijn: kleurrijke pastels en aquarellen, sobere tekeningen in pen of houtskool, etsen, houtsneden en gravures, beelden in brons, gips, hout en kunststof. De eigen verzameling en haar verwervingsgeschiedenis staat in de spotlights.

 

Aanleiding voor de tentoonstelling is het verschijnen van twee nieuwe bestandscatalogi waarin respectievelijk de verzameling beelden en die van werken op papier wordt gepubliceerd.

De Zuid-Afrikaanse Wendy Morris roept met haar lijvige houtskooltekeningen en animatie... [+]  films vergeten passages uit de Zuid-Afrikaanse en Europese geschiedenis in herinnering. Ze focust niet op de verschillen maar op de verwantschap tussen die twee. In haar recente werk ontrafelt ze haar eigen familiegeschiedenis.

 

Voor meer info: http://www.21rozendaal.nl

De Deense kunstenaar Mogens Balle (Kopenhagen 1921-1988) mag dan in Nederland onbekend... [+]  zijn. Dat is hij zeker niet in Denemarken en in Cobrakringen. Het Cobra Museum introduceert deze grote Deen, die in 1949 toetrad tot de kunstbeweging en door Cobra het experiment ontdekte. Deze fantasierijke overzichtstentoonstelling is het resultaat van jaren experimenteren op allerlei wijze: in schilderijen, ook op rond formaat, sculpturen, ceramiek, werk op papier en collectief werk. Door zijn beroemde landgenoot Asger Jorn kwam hij met Cobra in aanraking. Mogens Balle exposeerde met Karel Appel en met Corneille, met Jorn en met Egill Jacobsen; hij maakte woordschilderingen met Christian Dotremont. Zijn spontane schildertrant kwam vooral na Cobra tot volle ontwikkeling. De tentoonstelling is een samenwerking met het Carl-Henning Pedersen en Else Alfelts Museum in Herning, Denemarken.

‘Lang voordat Pierre Kemp op een nogal unieke manier naam maakte in de Nederlandse... [+]  literatuur’, aldus Kemp-vorser Fred van Leeuwen, ‘was hij schilder. Daarna is hij een schrijvende schilder geworden. Toen een schilderende schrijver. En tenslotte een schrijver die zelfs niet meer wilde schilderen.’

 

 

Kemps meest eigenzinnige schilderwerk ontstond in de periode tussen 1929 en 1935. Geïnspireerd door het symbolisme en Duits expressionisme hanteerde Kemp een helder kleurgebruik en een fantasierijke, naïeve beeldtaal, die niet erg aansloten bij het werk van zijn tijdgenoten. In 1935 stopte Kemp definitief met schilderen.

 

 

De collectie van het Bonnefanten omvat het grootste deel van Kemps beeldende oeuvre. Bij gelegenheid van de presentatie op zondag 30 mei in Centre Ceramique van de biografie: Pierre Kemp. Een leven, van de hand van dichter en hoogleraar letterkunde Wiel Kusters opent op de derde verdieping van het Bonnefantenmuseum een overzicht van werken van de beeldend kunstenaar Pierre Kemp. In de tentoonstelling zijn een veertigtal olieverfschilderijtjes, werken op papier en schetsboekjes te zien, alsmede archief- en ander documentatiemateriaal over zijn beeldende oeuvre en persoonlijke leven.

Polder Cup is het laatste project op locatie van de Spaanse kunstenaar Maider Lopez.... [+]  De gevel van Witte de With fungeert als een reusachtige oproep om mee te doen aan een eendaags voetbalkampioenschap in de polders van Ottoland (gemeente Graafstroom) dat zal plaatsvinden op 4 september 2010.

 

 

Maider Lopez richt zich met haar projecten op de intrigerend humoristische of buitengewone verborgen kanten van het gewone en voor de hand liggende. Zo creeert zij evenementen en situaties waarin individuen elkaar ontmoeten via een gemeenschappelijke taal, in dit geval die van het voetbal. Polder Cup wordt zo'n moment waarop diverse maatschappelijke groepen worden samengebracht via sport en spel en sociale interactie.

 

Anders dan gebruikelijk wordt Lopez' voetbalveld doorsneden door sloten, zodat de normale spelregels niet meer gelden en de spelers worden uitgedaagd om nieuwe strategieen uit te vinden. De locatie creeert niet alleen een ongewone situatie, ze verwijst ook naar de historische Nederlandse strijd tegen het water en de poldermentaliteit die daaruit is ontstaan. Lopez hoopt met dit project de polders een andere functie te geven, voorbij het historisch en agrarisch gebruik: ruimte bieden aan een publieksevenement in de vorm van een sportwedstrijd. De polder zal door de deelname van voetballers en toeschouwers van alle rangen en standen van gedaante veranderen, zodat zijn functie open komt te liggen voor nieuwe interpretaties en een nieuwe kijk op onze omgeving.

 

 

Doe mee aan dit uniek kunstproject en geef je op tussen 3 juni en 15 augustus via www.poldercup.nl!

 

 

Between You and I is een gezamenlijk project van SKOR en Witte de With, dat plaatsvindt tussen het najaar van 2009 en de zomer van 2010. Voor dit project krijgen vier internationale kunstenaars opdracht om een voorstel te doen voor een interventie aan de buitengevel van Witte de With in de vorm van een kritische interface naar de stedelijke omgeving van de stad Rotterdam. Between You and I wil reflecteren op de betekenis van moraliteit en uitnodigen tot een actieve bijdrage van het publiek aan het debat over hedendaagse kunst in de openbare ruimte.

 

 

Samengesteld door SKOR (Stichting Kunst en Openbare Ruimte) en Witte de With (Centrum voor Hedendaagse Kunst)

 

 

Deelnemende kunstenaars: AES+F, Isa Genzken, Maider Lopez en Ayse Erkmen.

 

Voor meer info: http://www,poldercup.nl

Galerie Marzee uit Nijmegen toont in CODA Museum een bloemlezing uit de fameuze... [+]  eigen collectie, die vele (inter)nationaal bekende sieraadontwerpers en kunstenaars omvat.

 

 

CODA nodigde voor deze bijzondere tentoonstelling twaalf koppels uit die door werk, vriendschap, liefde of bloedverwantschap met elkaar verbonden zijn. Aan de hand van hun CV en een foto, maar zonder de mensen persoonlijk te kennen, heeft galeriehouder Marie-José van den Hout voor hen een uniek sieraad uitgekozen. De deelnemers kregen dit sieraad tijdens een amicale bijeenkomst opgespeld c.q. omgehangen en waarbij ze tevens geïnformeerd werden over het object en de reden waarom Marie-José dit voor hen had uitgekozen. Vervolgens werden alle koppels gefotografeerd en geïnterviewd. De middag in CODA werd afgesloten met een gastronomisch diner aan een lange tafel. Deze tafel vormt het middelpunt van de expositie: alle gedragen sieraden liggen hierop uitgestald alsof de deelnemers ze achteloos hebben achtergelaten. De expositie wordt gecompleteerd met foto’s en een video-opname waarin de deelnemers vertellen wat het aan hen toegewezen sieraad voor hen betekent.

Het SM’s toont met Superiority recente werken van Hans Broek in de vorm van een... [+]  installatie van schilderijen en een video. De werken zijn gebaseerd op stills van één bepaalde scène uit de film ‘Eyes Wide Shut’ van Stanley Kubrick. Hiernaast zijn portretten te zien van gezagsdragers uit de Nederlands Hervormde kerk en een video gemaakt op locatie in New York. Hans Broek noemt zijn thema “superieure moraliteit en hypocrisie”.

.

Vanaf 8 juni as toont het Mondriaanhuis onder de titel Herman Scholten – ruimte... [+]  voor textiel, een compact overzicht van het werk van de textielkunstenaar Herman Scholten (1932). De tentoonstelling is een eerbetoon aan deze vernieuwende wever. In zijn werk staan de ruimtelijke effecten van het platte vlak dat een wand- of vloerkleed in wezen is, centraal: een derde dimensie wordt zichtbaar. In zijn artistieke opvattingen zijn niet alleen de expressieve kwaliteit van het weven en het materiaal van belang maar evenzeer de compositie en de voorstelling: Herman Scholten is ambachtsman en beeldend kunstenaar tegelijk; zijn kennis van materialen en technieken wordt verrijkt en gevoed door de inspiratie die hij vindt in de schilderkunst en de architectuur. Het werk van Herman Scholten is verwant aan geometrisch-abstract werkende kunstenaars, zoals Mondriaan en andere leden van De Stijl-groep.

Een hele zomer lang presenteert het museum op het evenemententerrein in de beeldentuin... [+]  het botenproject ‘Armada’ van Cornelius Rogge (1932). Het zijn museumboten: ooit waren deze boten op het water vervoerders van allerlei zaken, nu staan ze op het land en vervoeren verhalen en sagen. Ze vertellen over aankomst en verdergaan en de herinneringen aan het water. De schepen maken deel uit van een Armada van zielenschepen. Het woord ‘Zielenschepen’ is een combinatie van iets concreets (het schip) en iets immaterieels (de ziel). De zestien boten zijn volgens de kunstenaar te zien als een soort rebus: er worden een paar elementen (vaak met religieuze associaties) gegeven en de toeschouwer kan er zelf verklaringen bij zoeken. De boten dragen vreemde attributen en verkondigen vreemde boodschappen.

Voor meer info: www.kmm.nl

'Maskerade' is een heerlijk veelzijdige zomertentoonstelling: door de samenstelling,... [+]  de leuke activiteiten voor kinderen en in z'n vorm. Er worden kunstwerken en -voorwerpen van Cobra getoond uit de periode 1930 tot en met eindjaren vijftig met het masker als thema. Daarnaast is er etnografica te zien, zes maskers uit een Deense Koninklijke privéverzameling, maskers uit het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika uit het Belgische Tervuren en enkele bijzondere objecten uit de collectie van het Tropenmuseum Amsterdam. Het thema wordt omgven met een prachtige selectie werken uit de Cobra collectie.

 

Westerse kunstenaars kijken al sinds het einde van de 18e en het begin van de 19e eeuw naar primitieve, niet-westerse kunst en etnografica om inspiratie op te doen. Picasso maakte begin 1900 in Parijs kennis met primitieve kunst. Het resulteerde in zijn revolutionaire schilderij 'Les demoiselles d'Avignon' uit 1907. Bij Picasso en tijdgenoten was het masker een middel om de werkelijkheid te ontleden en te deconstrueren. Het primitieve als een bevestiging van het moderne. Ook voor Cobra is het masker belangrijk. De Deense Cobrakunstenaar Egill Jacobsen is een van de eersten die de expressieve kracht die van het masker uitgaat vertaalt in een nieuwe 'maskertaal'. De focus op het masker bestond bij de Nederlandse tak van Cobra vooral bij Corneille, Eugène Brands en Anton Rooskens.

Uit het omvangrijke oeuvre van de belangrijke Nederlandse graficus Guillaume Le... [+]  Roy (Blaricum 1938 - Amsterdam 2008) worden ca. 40 werken getoond, voornamelijk houtsneden waaronder de portfolio ‘Xanthias’, opgedragen aan zijn schrijvende huisarts. De werken zijn uit de jaren 1980 - 2007 en afkomstig uit de collectie Le Roy. Bijzonder is een aantal zelden getoonde geschilderde voorstudies voor zijn grafische werk. In de vijftig jaar die Guillaume Le Roy als graficus actief was heeft hij zich vooral beperkt tot de houtsnede en de ets. "Ik ets als ik dingen wil maken die in houtsnede niet kunnen, en omgekeerd. Ik moet kunnen krassen en bijten. Ik snij uit hout en ik bijt uit zink. Een graficus werkt nu eenmaal anders dan een schilder. De schilder (en de lithograaf) voegen iets toe: de verf. De etser en houtsnijder halen weg. Het weghalen is voor mij interessanter dan het aanbrengen." Le Roy was deze technieken zozeer meester dat hij er alles aan ondergeschikt maakte: de grafische kunst van de houtsnede bracht hij terug tot een oorspronkelijke verschijningsvorm. Zijn werkwijze was intuïtief, direct en expressief. Alle mogelijkheden van het materiaal en de techniek werden benut, waardoor een maximum aan zeggingskracht werd bereikt.

 

Het terugbrengen tot het elementaire is de leidraad in Le Roy's ontwikkeling als graficus. Ook de figuratie werd voortdurend verder geïsoleerd in compacte vormen die opkomen uit de ondergrond en met elkaar werden verbonden door een vrij lineair stramien.

Deze zomer presenteert het Stedelijk Museum Bureau Amsterdam de groepstentoonstelling... [+]  ‘In-between Things’. De titel speelt in op het karakter van de bijeengebrachte werken, vooral sculpturen, waarin uiteenlopende gevonden materialen en verschillende praktijken met elkaar zijn vermengd. Bovendien hebben deze werken een interesse gemeen in interculturele relaties en de politieke aard daarvan. Grofweg stelt ‘In-between Things’ het thema van globalisering en haar relatie tot de hedendaagse kunst aan de orde.

 

 

Met: Papa Adama, Huma Bhabha, Jimmie Durham, Daniel Spoerri, George Osodi, Clemens von Wedemeyer

De haast schokkerend realistische reproducties van wilde dieren en oermensen van... [+]  Dirk Claesen zijn opwindend en ontroerend tegelijk. Odapark, centrum voor hedendaagse kunst Venray, laat ‘Met huid en haar’ het werk en het atelier van een geniale man, balancerend tussen kunst en ambacht, van dichtbij zien. Deze tentoonstelling die duurt van 13 juni tot en met 12 september, vormt een amuse voor MENU2010, een kunstmanifestatie in oktober van dit jaar in vijf Noord-Limburgse gemeenten. Ter gelegenheid van de opening is er op zondag 13 juni om 11:30 uur een gesprek tussen journalist Wolfgang Linneweber en de kunstenaar.

 

 

De wereld van de Belgische modelmaker/beeldhouwer Dirk Claesen is niet gewoon maar een wondere wereld. Claesen reconstrueert op letterlijk onvoorstelbare wijze voor ons vaak niet meer voorstelbare wezens, zoals uitgestorven dieren of vroege menssoorten. Enkel door een enorm vakmanschap is het mogelijk aan de hand van nog maar zeer beperkt beschikbare informatie, de niet meer aanwezige wezens weer in beeld te herstellen. Tot leven te wekken als het ware. De werkwijze van Dirk Claesen en de door hem vervaardigde hyperrealistische modellen werpen een reeks spannende vragen op die, in een centrum voor hedendaagse kunst, gesteld en beantwoord kunnen worden in een onderzoek naar de grenzen van ons idee van kunst. Odapark toont in deze solopresentatie een representatie van het atelier van Dirk Claesen en plaatst zijn werk hiermee in een museale context.

 

Jongste generatie kunstenaars in het Centraal Museum Het Centraal Museum biedt... [+]  deze zomer een platform voor jonge en vernieuwende kunst. In samenwerking met Fonds BKVB presenteert het Centraal Museum van 19 juni t/m 12 september 2010 de tentoonstelling Recht voor zijn raap. Stip 2010 en kunst nu. Voor deze presentatie is een selectie gemaakt van de jongste generatie beeldend kunstenaars, vormgevers en architecten die tussen 2006 en 2008 voor hun werk een startstipendium van het Fonds BKVB hebben ontvangen.

 

 

Uit de ruim 350 kunstenaars die van het Fonds BKVB een bijdrage mochten ontvangen, hebben directeur Edwin Jacobs en álle conservatoren van het Centraal Museum gezamenlijk een selectie gemaakt. Hierdoor wordt er een zo breed mogelijk beeld gegeven van wat er op dit moment leeft in de kunst. Er wordt werk getoond van 31 veelbelovende kunstenaars die er niet voor schromen hun mening over de huidige maatschappij met het publiek te delen. Verschillende disciplines en talenten komen samen in de tentoonstelling: vormgeving, architectuur, fotografie, illustratie, schilderkunst, design en film. Ondanks alle verscheidenheid kan de aard van de werken gekarakteriseerd worden als helder, direct en de confrontatie zoekend: recht voor zijn raap.

Hoe divers hedendaagse kunstenaars omgaan met het medium van de tekening laat het... [+]  Centraal Museum van 19 juni t/m 12 september 2010 zien met de tentoonstelling "Op papier gezet. Van Daniëls tot Dumas, van Schleiffert tot Schoonhoven". Vanuit de dienende rol die de tekening van oudsher had als voorstudie of schets, heeft de tekenkunst zich in de afgelopen decennia ontwikkeld tot een autonome discipline. De tentoonstelling laat zien dat tegenwoordig veelal op reusachtige papierformaten wordt getekend, in een grote variëteit aan technieken en stijlen. Met de tentoonstelling viert het Centraal Museum het 25-jarig jubileum van de Verzameling Hedendaagse Tekeningen van de provincie Utrecht.

 

 

De tentoonstelling Op papier gezet. Van Daniëls tot Dumas, van Schleiffert tot Schoonhoven laat een selectie zien uit de rijke Verzameling Hedendaagse Tekeningen van de provincie Utrecht. Gekozen is voor het tonen van de diversiteit binnen een aantal categorieën: structuur, portret, figuur, vertelling, landschap en model. Binnen elke categorie zijn de contrasten tussen de werken opvallend. Het unieke karakter van elke tekening wordt door deze contrasten benadrukt. Zo neemt Jasmijn Visser de bezoeker over meters papier mee op reis over een landschap van tunnels en spoorbanen in zwart-wit en doen de kleine, kleurrijke tekeningen van Mai van Oers juist aan als abstracte landschappen. David Bade, Erik van Lieshout en Charlotte Schleiffert hebben de menselijke figuur in hun tekeningen in een rauwe en directe tekenstijl neergezet, terwijl de modelstudie van Elizabeth de Vaal eerder kalligrafisch is.

Een presentatie uit de eigen collectie met Pawel Althamer, Francis Alÿs, Jowan van... [+]  Barneveld, Michael Krebber, Joëlle Tuerlinckx en Luc Tuymans; samengesteld door Kristina Dittelova

 

 

Soms blijkt de titel van een kunstwerk meer te betekenen dan op het eerste gezicht het geval leek. Een titel kan irrationeel lijken, vanwege een onlogische context of gewoon puur als beschrijving van het werk. Toch kunnen titels meer over de bedoelingen van de kunstenaar onthullen dan je zou verwachten. Titels kunnen zelfs tot verontwaardigde reacties leiden, zoals het geval was bij Nu descendant un escalier n° 2 [naakt, de trap afdalend n° 2] uit 1912, misschien wel het beroemdste werk van Marcel Duchamp. Dit werk werd verrassend genoeg afgewezen door de Salon des Indépendants, die juist was opgericht om nieuwe en revolutionaire ontwikkelingen in de schilderkunst tentoon te stellen. De leden van de Salon verdachten Duchamp ervan de spot te willen drijven met de kubistische beweging. Wat ze niet konden plaatsen was het contrast tussen de traditionele beschrijvende titel en het abstracte visuele beeld.

 

 

Duchamp was zowel geïnteresseerd in beeldende als in tekstuele taal. Hij vatte woorden op als mechanismen die allerlei associaties kunnen oproepen om zo betekenissen te manipuleren en zo een kunstwerk te omhullen met een waas van geheimzinnigheid. Van Duchamp stamt de uitspraak dat de titel van een kunstwerk een onzichtbare kleur is.

 

 

Door de aandacht te vestigen op de verschillende strategieën die kunstenaars gebruiken om titels te geven en ervan te profiteren geeft de tentoonstelling The Invisible Colour een andere kijk op specifieke werken uit de museumcollectie. Sommige kunstenaars spreken de beschouwer rechtstreeks aan (bijvoorbeeld Francis Alÿs), terwijl de beschouwer in andere gevallen zonder verhelderende titel in een labyrint van visuele mogelijkheden kan verdwalen (zoals bij Luc Tuymans).

Onder de titel Werk ik Uitvoering onderzoekt Museum De Lakenhal in 2010 op grootschalige... [+]  wijze haar eigen collectie. In het kader van dit project vraagt het museum hedendaagse kunstenaars om met de objecten, het gebouw of de geschiedenis een presentatie te maken. Schilder Hans de Bruijn (1959) kreeg in de zomermaanden de ‘Rembrandt-zaal’ ter beschikking voor zijn nieuwe serie monumentale schilderijen waarin één thema centraal staat: de ruïne van het geboortehuis van Rembrandt in Leiden.

 

 

Het 17de-eeuwse geboortehuis van Rembrandt aan de Weddesteeg is verloren gegaan. En de reconstructie in de 19de eeuw – toen de grote aandacht voor de vaderlandse geschiedenis opkwam – is begin 20ste eeuw gesloopt ten behoeve van de uitbreiding van de Nederlandse Rotogravure Maatschappij. In 1977 maakte het gebouw van de NRM plaats voor sociale woningbouw en alleen een nieuwe gedenksteen herinnert nu nog aan de geboorteplek van Rembrandt.

In de grote beeldenzaal in de Quistvleugel van het museum is ‘The Paintings (with... [+]  Us in the Nature)’ van Gilbert & George te zien. Deze bijzondere 'sculptuur' uit 1971 bestaat uit 6 enorme geschilderde triptieken. De kunstenaars noemden het toen een ‘new romantic sad beautiful sculpture’. Het is de in de winter van 1970-71 met olieverf op doek uitgevoerde herschepping van de gevoelens die ze beleefden in de daaraan voorafgaande zomer in het Engelse landschap.

 

In het prentenkabinet zijn tegelijkertijd foto’s en sculpturen van houtskool op papier van Gilbert & George uit de collectie van het museum te zien.

 

Voor meer info: www.kmm.nl

Sandra Vásquez de la Horra is haar naam. Ze heeft de Chileense nationaliteit maar... [+]  woont sinds 1995 in Düsseldorf. Ze maakt ‘bescheiden’ werk. Het is klein van formaat en het betreft tekeningen. Maar, oh wee, wanneer ze de tekeningen aan de muur hangt. Dan zijn ze een onderdeel van een grotere samenhang, een ketting die zich over de hele muur kan uitstrekken. Genode en ongenode gasten bevolken haar wereld. Gastvrij laat ze hen toe, zonder aanzien des persoons. Het moet echter gezegd, dat eenmaal in haar net verstrikt, is er geen ontsnappen aan. Alles en iedereen wordt ‘verzegeld’ achter een dunne laag bijenwas, die over alle tekeningen is aangebracht. Wat eerst vloei- en dus kneedbaar was, blijkt plots weerbarstig, klaar voor de eeuwigheid.

 

 

Hoewel de wortels van deze intelligente, elegante kunst in Zuid-Amerika liggen, ontleent Sandra Vásquez de la Horra’s kunst ook veel aan een rijke, gevarieerde visuele cultuur en een grondige kennis van de Europese en Zuid-Amerikaanse literatuur, filosofie en antropologie. De Italiaanse cultuur zal voor altijd een stempel op haar drukken – niet alleen grote klassieke schrijvers als Dante, maar ook kunstenaars en architecten als Leonardo da Vinci, Michelangelo, Palladio enzovoort maken deel uit van haar referentiekader. Ze leest André Breton, Tristan Tzara, Charles Baudelaire en Arthur Rimbaud. Ze houdt vooral van het werk van Paul Eluard. Ook ontdekt ze de Amerikaanse literatuur, Walt Whitman en schrijvers van de beat generation als Allen Ginsberg, Gregory Corso, Lawrence Ferlinghetti en – later - Jack Kerouac.

 

 

Sandra Vásquez de la Horra heeft altijd getekend. Haar uitgesproken figuratieve tekeningen zijn nooit ‘mooi’ in de klassieke zin van het woord. Vaak hebben ze een ruw, direct karakter waarin een zekere urgentie voelbaar is. Er zijn veel persoonlijke elementen in te vinden. Sinds 1997 voltooit de kunstenaar haar tekeningen door ze in een bad van vloeibare was te dopen. Die behandeling geeft het werk een bijzondere materialiteit en verleent de potloodlijn een dubbelzinnige diepte – de was dient als een doorzichtige huid die de tekening patina geeft en als het ware in een andere tijd transponeert.